(021) 66480377-66975711

مجموعه اشعار نصرت رحمانی – پالتویی

110,000تومان

نصرت رحمانی

مجموعه اشعار

مجموعه باران

شعر معاصر ایران، از مشروطیت تا امروز

باز باران ، با ترانه
     باگهرهای فراوان
    می خورد بر بام خانه …»  ☔
🔵   « موسسه ی انتشارات نگاه » ، در چهل و چهارمین سال تلاش هایش برای پدید آوردن هوایی تازه در عرصه  ادبیات معاصر ایران ، در ابتکاری تازه همت به انتشار  آثار مطرح ترین شاعران امروز ایران در مجموعه ای نفیس و خوش چاپ، در قطع زیبا و خوشدست پالتویی با عنوان « باران » نموده که در برگ برگ این آثار ماندگار تازگی و طراوت ادبیات معاصر را می توان احساس کرد.
موسسه ی انتشارات نگاه قصد آن دارد که برای دسترسی آسان دوستداران شعر معاصر ایران به ویژه جوانان ، این آثار جاودانه را به آسانترین روش ، از طریق سایت موسسه عرضه بدارد و
تقدیم نسل مستعد و علاقمندان ادبیات معاصر نماید.
امید آنکه این خدمت و تلاش فرهنگی موسسه ی انتشارات نگاه ، بر لوح دل فرهنگدوستان این سرزمین اهورایی نقش بندد…
« پس از باران،
آنک ستارگان می درخشند
وشن روشن ! »

توضیحات

گزیده ای از کتا ب مجموعه اشعار نصرت رحمانی – پالتویی

 

«به فرهنگ ارجمند»

این شعر نیست

 

این شعر نیست        آتش خاموش معبدیست

این شعر نیست    قصه احساس سنگ‌هاست

این شعر نیست        نقش سرابیست در کویر

این شعر نیست        زندگى گنگ رنگ‌هاست

 

گر شعر بود        بر لب خشکم نمى‌نشست

گر شعر بود               از دل سردم نمى‌رمید

گر شعر بود                درد مرا فاش مى‌نمود

گر شعر بود            تیغ به زخمم نمى‌کشید

 

این شعر نیست        لاشه مردیست پاى دار

این شعر نیست     خون شهیدیست روى راه

این شعر نیست     رنگ سیاهیست در سپید

این شعر نیست      رنگ سپیدیست در سیاه

 

 

گر شعر بود            مونس چنگ و رباب بود

گر شعر بود           از دل خود مى‌زدودمش

گر شعر بود             بر لب یاران سرود بود

گر شعر بود       نیمه شبى مى‌سرودمش

فروردین 33 ــ تهران

 

 

 «به محمد زهرى»

سرگذشت

 

دریغ و درد! زمان اسب بادپایى است

مرا به وادى حسرت، رساند و خویش گریخت

به این گناه که یک لحظه زندگى کردم

به چارمیخ تباهى، فلک مرا آویخت

 

فسانه بود سعادت، چو قصه سیمرغ

به هر دیار که رفتم از او نشانه نبود.

به پشت هر در بسته، سخن ز من مى‌رفت

ولى چو در بگشودم، کسى به خانه نبود!

 

فریب بود محبت، سراب بود امید!

درین سراب و فریب، آه… جان هدر کردم

شبى فسانه یک زن، شبى حکایت دوست

در این حکایت و افسانه هم ضرر کردم.

 

 

به خیره سد ره دشمنان شدم روزى

ز من چو آب گذشتند و سخت خندیدند

چه سود، پیکر من، پیکرى اثیرى بود!

که دوستان وفادار هم نمى‌دیدند!

مهر ــ  33

 

 

 

ساقى
 

سبو بشکست، ساقى! همتى، از غصه مى‌میرم

شکسته تیله‌ها را بر لبم کش؛ تا سحر گردد.

در میخانه را قفلى بزن، ترسم که ولگردى

ز درد آتشین زخمم، خبر گردد، خبر گردد

 

به پیراهن بپوشان روزن میخانه را ساقى!

که چشم هرزه‌گردان هم نبیند ماجرایم را.

به خویشم اعتبارى نیست، گیسو را بِبُر، ساقى!

و با آن کوششى کن تا ببندى دست و پایم را.

 

ز خون سینه‌ام ــ ساقى! بکش نقش زنى بى‌سر

به روى آن خُم خالى که پاى آن ستون مانده.

به زیر طرح آن بنویس، با یک خط ناخوانا :

به راه دشمنى مانده، ز راه دوستى رانده

 

 

و دندان‌هاى من سوراخ کن با مته چشمت

نخى بر آن بکش، وردى بخوان، آویز بر سینه!

که گر آزاده‌اى پرسید روزى: پس چه شد شاعر؟

نگوید: مُرد از حسرت،

بگوید: مُرد از کینه!

شهریور ــ 31 تهران

 

در آغاز کتاب مجموعه اشعار نصرت رحمانی می خوانیم:

 

فهرست

 

کوچ و کویر

نامه نیما   17

درباره کوچ            19

این شعر نیست        25

سرگذشت   27

ساقى        29

خون شعر              31

منادى       33

یک و صد              35

سقاخانه     36

کویر        39

گور         41

پایان شب   42

خواستگارى           43

غزلى در شب         45

تریاک       47

شعر ناتمام             50

رهرو       52

 

بر گور لیلى           54

شهر خاموش          56

مادر        57

پایان        59

تشنه         61

مرگ لیلى              63

شب‌تاب     65

زنجره      67

شاعر       69

غزلى در شب         71

افسون       73

نامه         74

حسن در ختام          78

بدنام         80

لوطى       82

جاى پا      85

شراره خشم            86

کولى        88

مرگ مى‌فروش       90

فاحشه       93

کوچ         95

وداع تلخ   98

بوسه        101

غزلى در شب         102

که خواهم بود          104

اسپند        105

 

سیاهى‌ها و سپیدى‌ها             107

نوبت        110

اولین نامه به آخرین زن         111

کافر         114

بازگشت به شعر      117

بهار         119

سنگفرش   121

سه نامه از…          122

فرار ابر    126

پنجره       128

اهریمن     130

جهاز        132

بیا…        134

مرغ حق   136

 

ترمه

مقدمه      141

حرفى اگر باقى باشد             149

ترمه        151

زندگى      153

جاده جهنم              154

چشم‌ها      157

جادو        159

شب         161

و خداى دیگر          162

گل افیون   164

 

دختران شهر           167

مرد بى‌سر             169

شک          172

شعرها و چشم‌ها      174

سنگ سیاه             176

غزلى در شب         178

گل خورشید            179

غزلى در شب         181

بغض       183

غزلى در شب         185

درها و رهگذرها     186

غزلى در شب         188

مردى در سایه‌اش    190

آوازى در فرجام      193

برده         195

نفرین شده              196

نه مرگ نه زندگى   199

وداع        201

خواب       204

شعر سکوت            207

ترانه پاییز             209

قصه        215

کولى وحشى           218

زنجیر      220

پرنده‌اى گریان        222

پاندورا     229

 

سرود مرگ           233

سین جیم    234

صف محکومین       236

بى‌تبر       237

بارش با ابرى عقیم   238

در زمهریر یأس      240

تاراج ایمان            241

کلید سرد چال         243

ارفه         245

 

ترانه‌هاى سوخته

ماسه        249

کومه        249

فال          250

زن          250

مرد         251

دروازه     251

ناب         252

قنارى       252

چمن         253

سپیده        253

 

میعاد در لجن

مقدمه شاعر          257

تبعید در چنبر زنجیر            265

تبعید در چنبر زنجیر            267

 

تبعید در چنبر زنجیر            269

تبعید در چنبر زنجیر            271

تبعید در چنبر زنجیر            273

تبعید در چنبر زنجیر            275

تبعید در چنبر زنجیر            277

تبعید در چنبر زنجیر            279

پرسه‌هاى شبانگاهى             281

مرد دیگر              284

شعر ناتمام             286

عصر جمعه پائیز    291

زمزمه‌اى در محراب            295

4× 6       300

با من مبار که خونم              302

میعاد در لجن          305

شب درد    308

ماشه را چکاند         310

007       313

تا بى‌نهایت             316

نمک         318

طرح        321

غزلى در شب         323

شعر تازه   325

عطر کهنه             327

سبز و کبود            329

بلوف       330

به ما دروغ گفتند     335

 

تو خسته مى‌شوى     339

هفت کوى عشق       343

غم اومد و غم اومد   345

زراعت     349

شکوه ستوه             353

بازى با کلمات        359

اى بى‌تو من           364

بن‌بست از دو سو     366

تضاد و تفاهم          373

با گریه بخند           375

در تاب گهواره       378

میز گرد    381

شام          383

یاد           385

شراب خانه کجاست              390

 

حریق باد

یادداشت اول           395

یادداشت دوم          397

تاول  1    403

تاول  2    404

تاول  3    406

تاول  4    408

تاول  5    410

تاول  6    411

تاول  7    413

 

در عطر عشق        416

آوار اشک   418

سماع خیزاب‌ها       422

همیشه  1   426

همیشه  2   431

لوحه        432

بلورها      433

نرون کجاست؟        435

شیون بریده بریده    437

هدیه         446

اى کهترین برادر     447

در قحط سال           452

چاقو        455

منم          460

بهتان به مار           462

داس کُند    466

باران       469

آن بادبان شکسته      470

سلام بر غم            481

از نقطه تا خط        482

قسمتى از یک نامه سردستى     487

دست        491

گوشه تاریخ           493

زن در کنار زن      495

در خط کور           496

 

 

شمشیر معشوقه قلم

شمشیر معشوقه قلم   501

 

پیاله دور دگر زد

انهدام        539

کنایه        541

ماتم         542

پیاله دور دگر زد     544

حوصله راه            551

آب           553

شیرین      556

چیستان     560

من آبروى عشقم      562

نیروانا      568

پرواز       570

خنجر و جام           571

عارفانه     573

بمب ساعتى            578

در سوک    580

سرخ و آبى            582

جنگ باد   583

سنگ       587

هى هاى    588

یشم بر مرمر          590

ترانزیستورى         594

در زیر تیغ            595

 

شانه بر موى سپید    599

شکار شعر             603

تلخ          606

من شاعرم             607

فلفل         610

میان دیدن و بودن    611

تله           613

معجزه      614

میعاد        615

آینه  58    616

 

بیوه سیاه

واژه نهان              623

پاک          627

تولد         628

تبر          630

یلداى درد   632

ار غمى دارى         636

متهم         638

آسمان پیر              639

بخیه         640

قصه        641

نام           642

در مشرق پیاله        643

احساس     648

باران       649

 

میعاد  1    650

میعاد  2    651

خزانى      652

رنگ و سرود         655

بگو         657

خنجر       659

گمشده       660

سایه         662

برگ        664

یا صفر یا هزار      665

خزانى      668

چند لک بر کاشى معرّق          670

جنون       672

من شعرکشى مى‌کنم              673

اسفندیار    674

راه          675

قفس         676

پل پیروزى            677

درنگ      680

چاپخانه     682

رقص       684

آشیانه       685

هِل تلخ      687

تو           688

غزلى در شب         691

ارتباط      693

 

خواب گل سرخ       694

توپ و دروازه        695

از بامیان تا بلخ       697

رنگین‌کمان براى دلم رقص مى‌کند        703

بیوه سیاه   705

 

فهرست الفبایى سطر اول شعرها         711

 

 

کوچ و کویر

 

چاپ اول:  1334

 

آقاى رحمانى

من شعرهاى شما را بارها در مطبوعات این شهر خوانده‌ام. اول دفعه قطعه «شب‌تاب» را که براى من خواندید، من نسبت به احساسات لطیف شما تحریک شدم.

آن چیزهایى که در زندگى هست و در شعر دیگران سایه‌اى از خود نشان مى‌دهد، در شعر شما بى‌پرده‌اند. اگر این جرأت را دیگران نپسندند براى شما عیب نیست!

ولى من نمى‌خواهم براى اشعار شما مقدمه نوشته باشم، دیوان شعر وقتى که مطالب قابل تفسیر و توضیح نداشت شاید چندان محتاج به مقدمه نباشد. خود اشعار مقدمه ورود و تأثیر در فکر و روح دیگران است.

از اینکه اشعار شما به بهانه اوزانى آزاد، وزن را از دست نداده و دست به شلوغى نزده است، قابل این است که گفته شود: تجدد در شعرهاى شما با متانت انجام گرفته است! اگر در معنى تند رفته‌اید، در اداى معنى دچار تندورى‌هایى که دیگران شده‌اند نشده‌اید!

اسفند ماه 33 ــ نیمایوشیج

 

 

 

 

 از مجله «کاویان»

درباره کوچ

 

 

هیچ موقع زندگى و حیات یک مکتب هنرى و فکرى تازه با مرگ مطلق کامل مکتب هنرى کهنه شروع نمى‌شود؛ گذشته از مثال‌هاى متعددى که در این مورد مى‌توان گفت (که ما فقط به یکى از آنها در زیر اشاره خواهیم کرد) همین جار و جنجالى که امروزه بر سر شعر نو و شاعر نوپرداز در ایران خودمان درگرفته است بهترین شاهد این مسئله است که شعر و هنر شاعرى در کشور ما بدون هیچ گفتگو وارد در دوره جدید زندگى خود شده است، در جایى که هنوز شعر کلاسیک ایران که استیل و بناى عروضى آن از بین نرفته است و هنوز وارثان مکتب قدیمى زنده‌اند و با کمال‌شدت براى‌حفظ‌فکر و مضمون‌و قالب و وزن‌شعر مقاومت‌مى‌نمایند.

از سال 1840 در موقعى که رمانتیسم با قدرت بر شعر فرانسه حکومت مى‌کرد و قیافه ویکتور هوگو به‌عنوان بزرگ‌ترین شاعر فرانسه مى‌درخشید کم‌کم تمایلات تازه‌اى پیدا شد؛ و شعراى جوان و هنرمندانى که از سبک کار و فکر رمانتیسم خسته شده بودند در سبک جریانات تازه اجتماعى به‌سوى رئالیسم قدم برداشتند؛ شعراى هنرمندى امثال تئوفیل گوتیه و تئودور دوبانویل در حالى که فکر رمانتیک را در شعر خود حفظ مى‌کردند، به خیال‌پردازى‌ها و احساسات بى‌حد و کرانه لامارتین و موسه پشت پا زدند؛ در قدم اول تمام توجه خود را متوجه تغییر فکر و فرم شعر و در درجه دوم راه را براى رسیدن به رئالیسم در شعر آماده نمودند.
اولین اشعار لوکنت دومیل که از نظر شکل و قالب و از نظر مضمون و محتوى کاملا تازه و روح و فکر زمان خود را منعکس مى‌کرد با استقبال بى‌نظیرى از جانب جوانان روبرو شد. و از آن به‌بعد هنرمندان و شعراى جوان به‌دنبال مکتب جدید دور هم جمع شدند و به‌نام گروه پارناس نامیده شدند.

اما با وجود گروه پارناس و فعالیت‌هاى هنرى آن عمر رمانتیسم به‌سر آمد وقتى در جریان همین دوره تحول هنرمندى مثل شارل بودلر راهى به‌غیر از راه گروه پارناس در پیش گرفت که هنوز پس از تقریبآ یک قرن به‌عنوان بزرگ‌ترین شاعر فرانسه نامیده مى‌شود! بودلر در حالى که از نظر تخیل به رمانتیک‌ها شباهت دارد از نظر قالب و ساختمان شعر متمایل به گروه پارناس مى‌ماند و از نظر مضمون و محتوى شباهت به هیچ‌کدام از این دو دسته نداشته و با تمایل به سمبولیسم هنر تازه‌اى را معرفى مى‌نماید که سال‌ها پس از مرگ او خود موجب ایجاد مکتب تازه‌اى مى‌گردد که بزرگ‌ترین شعراى دوره آخر فرانسه از قبیل پل‌ورلن و استفان مالارمه و آرتور رمبو در رأس آن قرار دارند، شاید شبه خیلى مختصر در این شیوه هنرى بیشتر مى‌تواند از شعر نو در برابر طرفداران شعر کلاسیک فارسى حمایت کند، گذشته از عقیده خاصى که سمبولیست‌ها در مورد بیان حقیقت داشتند (که مورد بحث ما نیست) آنها مى‌گویند که شعر در واقع یک نوع موسیقى است یعنى کلمات در شعر تنها وسیله بیان و علامت و نشانه فکر و احساس نیست بلکه همچون اصوات مى‌توانند در ترکیب موسیقى کلام به‌کار روند و به همین جهت سمبولیست‌ها در ساختمان و قالب شعر صورت تازه‌اى دارند و در قالب هفت و نه و یازده سیلابى بلند و کوتاه شعر مى‌سرودند و حتى شعر آزاد را به‌وجود آوردند که کاملا صورت و شکل نثر موزون و آهنگ‌دار را به خود مى‌گیرد ولى تا آن‌جایى که ما مى‌دانیم هرگز در تاریخ ادبیات فرانسه آنها را به جرم تجاوز به قالب وزن و مضمون قدیمى رمانتیسم و یا کلاسیک شعر فرانسه نه دیوانه و یاوه‌گو خواندند و نه از جرگه شاعران راندند، این مختصر براى این بود که هنرمندان جوان ما از گفته‌ها و نوشته‌هایى
که متضمن حمله به آنهاست تعجب نکنند و از تکاپو ننشینند. این داستان تازه‌اى نیست و اگر این روزها در هنر شعر و شاعرى حکومت نظامى اعلام کرده‌اند هیچ تعجبى ندارد.

در این معرکه دفاع از شعر نو بدبخت و بینوا دردسرى است و دفاع از اشعار آقاى رحمانى دردسر دیگرى. آقاى رحمانى به‌کلى زنجیر اوزان و بحور عروض فارسى را در اشعار خود پاره نکرده است، مخصوصآ وزن موسیقى کلاسیک شعر فارسى به‌وضوح در اشعار او به‌چشم مى‌خورد شاید از این حیث مى‌توانید اساتید مسلم ادب و شعراى من‌المهد الى اللحد ما را راضى و خشنود گرداند، اما آقاى رحمانى بدبختانه شعر فارسى را از آن رمانتیسم عالى و بیکرانه قرون گذشته به رئالیسم (مبتذل) و سبک اکنون سقوط داده است!

در شعر رحمانى طبع ظریف و لطیف و آسمانى اساتید فن سیراب نمى‌شود، بلکه متنفر و آزرده هم مى‌گردد، باطن قدسى و ضمیر روشن و بى‌گناه شعراى بزرگ و نویسندگان شهیر ما از این همه رذالت مکدر و افسرده مى‌شود و از اینکه شعر، این ودیعه الهى، این زلال آسمان، این زبان گویاى سعدى و حافظ و نظامى؛ از اوج فاخر! افق‌هاى رنگین و طلایى! به لجن‌زار عفن و بدبوى زندگى مردم کوچه و بازار افتاده است، مأیوس مى‌شوند؛ بله به‌عقیده ما آقاى رحمانى را باید تکفیر کرد! سنگسار کرد! او دامن اخلاق، اخلاق بزرگان و دانشمندان و شعرا و نویسندگان بزرگ ما، را در شعر خود ملکوک کرده است؛ او براى بیان دردها و رنج‌هاى مردم، براى نقاشى حقایق تلخ و دردآورى که در اجتماع ما به‌چشم مى‌خورد از شعر سوء استفاده کرده و خیلى صریح و بى‌پرده و عریان، احساس و درک باطنى خود را از بسیارى از چیزها در قالب شعر ریخته است؛ او آنچه را که در عالم واقع‌بین یک زن و مرد مى‌گذرد و یا شبگردى و سرگردانى یک فاحشه و یا قیافه کریه و جانگداز یک قسمت از شهر ما را خیلى صریح و بى‌پرده با کلماتى درشت و خشن و با لحنى پرخاشجو و تحکم‌آمیز بیان کرده است. این اولین خصوصیت بارز شعر رحمانى است و من بیشتر از همین خصوصیت شعر او دفاع مى‌کنم؛
رحمانى طراح ماهرى است: او در شعر درست کار نقاشى را انجام مى‌دهد که فقط با چند خط سایه‌دار و تاریک و روشن با مایه‌اى خیلى کمتر از حد معمول دنیایى را مجسم مى‌کند.

این خصوصیت دیگرى است که در شعر رحمانى به‌چشم مى‌خورد. در کتاب «کوچ» رحمانى مناظرى را مجسم مى‌کند که در نوع خود بى‌نظیر است: آنجا مناظر حقیقى و زنده و دور از خیال‌پردازى است؛ این رئالیسم قوى بیش از هر چیز دیگر شعر رحمانى را غنى و پرمایه کرده است: او با قلم‌موى شعر، با رنگ کلمات، طرح سقاخانه را جلو چشم شما تصویر مى‌کند؛ با جملات کوتاه سرگذشت و تاریخ و مواد تشکیل‌دهنده سقاخانه را بیان مى‌نماید و این بیان تا سرحد مهارت و استادى پیش مى‌رود. اشعار دیگر او نظیر قطعه تریاک و یا قطعه مادر وشهر خاموش و منادى ادعانامه‌اى است برعلیه فکر کهنه و نظام کهنه و رنج و بدبختى که نسل جوان ما در زنجیر قیود زمان مى‌کشد.

شعر رحمانى زبان مخصوصى دارد؛ مى‌توان گفت براى اولین بار رحمانى کلمات تازه‌اى را در شعر وارد کرده است. این ترکیبات نو و کلمات تازه در شعر رحمانى همه جا با مضمون نو همراه است.

مثل اینکه آن کسانى که با شعر نو مخالفت مى‌کنند با محتوى این اشعار بیش از شکل ظاهرى آن دشمنى مى‌ورزند و کتمان نمى‌توان کرد که حق هم با آنهاست! البته اگر گوینده‌اى هنرمند با صراحت لهجه در… بنالد و یا شعر نو را نقاشى کند و باعث پناه بردن به افیون و مخدرات را بیان نماید و یا سایه مسجد و سقاخانه را ترمیم کند فضولى کرده است! این فضولى‌ها خیلى‌ها را ناراحت مى‌کند و باعث خیلى گرفتارى‌ها مى‌شود.

ولى شاعر به کار خود ادامه مى‌دهد: نداى او باعث امیدوارى نسل جوان ماست.

دکتر حاج سید جوادى

اطلاعات بیشتر

وزن 752 g
ابعاد 22 × 13 cm
پدیدآورندگان

نوع جلد

نوبت چاپ

SKU

9866

شابک

978-600-376-179-7

قطع

تعداد صفحه

720

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

وزن

752

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “مجموعه اشعار نصرت رحمانی – پالتویی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.