(021) 66480377-66975711

شیدایی ها (گزیدۀ شعرهای شهریار)

155,000تومان

هادی بهجت تبریزی

ابوالفضل علی محمدی

مير محمدحسين بهجت تبريزى، متخلّص به «شهريار» فرزند حاجى ميرآقا، از سادات خشكناب آذربايجان و از وكلاى آگاه تبريز، به سال 1258 ه .ش در تبريز به‌دنيا آمد. از همان نوجوانى با ادبيات انس و الفت يافت و در محضر پدر با گلستان سعدى و ديوان حافظ آشنايى يافت. پس از پايان تحصيلات ابتدايى و دوره اول متوسطه، در سال 1300 شمسى به تهران آمد و در «دارالفنون» به تحصيل ادامه داد. آرزوى او ادامه دانش‌اندوزى در رشته طب بود اما پس از مدتى به دليل تنگدستى و نيز تأثير يك عشق نافرجام، طب را رها كرد. در سال 1310 شمسى به استخدام دولت درآمد و قريب به دو سال را در اداره ثبت مشهد و نيشابور سپرى كرد و ديگربار به سال 1314 شمسى به تهران بازآمد. چندى وارد شهردارى شد و سپس به‌عنوان بازرس بهدارى خدمت كرد و در سال 1315 به بانك كشاورزى منتقل شد. شهريار، در كنار كارى كه براى امرار معاش انجام مى‌داد هرگز از شعر و ادبيات غافل نماند. مرگ پدر در سال 1316 شمسى، روح حساس او را آزرد و مرگ را براى او باورپذير كرد. پس از مرگ مادر به سال  1331 شمسى او ديگر تنهايى‌اش را يقين مسلمى دانست. چنين شد كه در سال 1332ش آهنگ بازگشت به تبريز كرد تا با مختصر حقوق بازنشستگى بانك كشاورزى، تنها به شعر و آفرينش ادبى بينديشد. او پيش از اين
منظومه «روح پروانه» را به سال 1310ش منتشر كرده بود كه بزرگانى همچون ملك‌الشعراى بهار و استاد سعيد نفيسى بر آن مقدمه نوشته بودند. با اينكه استاد شهريار در قالب‌هاى گونه‌گون شعر كلاسيك اعم از قصيده، قطعه، غزل، مثنوى، مسمط و رباعى سروده‌هايى دارد، اما اين هرگز بدان معنى نيست كه او از نوگرايى در ادبيات دورى مى‌كرد و با آن بيگانه بود. شهريار هم در اشعار فارسى و هم سروده‌هايى كه به زبان مادرى خود آذربايجانى دارد، ضرورت نوگرايى را دريافته بود. پس از انتشار «افسانه» از نيما كه به قولى مانيفست نوگرايى در شعر معاصر فارسى بود، شهريار با خواندن آن دلباخته شعر نيما شد و اين ارادت به‌حدى بود كه در جستجوى او برآمد و وقتى كه دانست نيما تهران را رها كرده و به مازندران رفته است براى ديدار او راه آن ديار را پيش گرفت. و ماجراى اين تلاش نافرجام براى ديدار نيما را به سال 1344 براى نخستين بار بازگفت كه در شماره 1125 مجله تهران‌مصور چاپ شد. سال‌ها بعد از آنكه شهريار موفق به‌ديدار نيما نشد. اين بار بخت يار دنياى شعر و ادبيات گرديد و اين بار «نيما» به همراه ابوالحسن صبا بزرگمرد موسيقى ايران به ديدار شهريار شتافتند. در آن روزگار ابوالحسن صبا، نيما را «امين» خطاب مى‌كرد. با اينكه گفته و نوشته‌اند كه نام «نيما» برگرفته از نام يكى از سرداران طبرستان و نيز نام  محلى در مازندران بوده، اما «سيد جواد بديع‌زاده» خواننده و موسيقيدان معروف در مصاحبه‌اى گفته است كه: «آقاى “امين” دوست مشترك من و صبا و ابراهيم‌خان آژنگ، امروز به‌نام “نيما” پدر شعر امروز معروف شده است. روزهايى كه به منزل ابوالحسن صبا مى‌رفتم غالبآ استاد محمدحسين شهريار و نيمايوشيج را هم در منزل صبا مى‌ديدم. صبا هميشه نيما را آقا”امين” صدا مى‌كرد، زيرا نيما مقلوب كلمه “امين” است.»دو مرغ بهشتى» بيان شاعرانه و بديعى است از ديدار دو شاعر بزرگ و پيوند روحى عميقى كه ميان آن دو پديدار گرديده است. بى‌هيچ شكى منظومه «حيدر بابايه سلام» كه سروده شگفت‌انگيزى در ادبيات آذربايجانى
است، همان تأثير را در زبان مادرى شاعر و ادبيات آن به‌جاى نهاده است كه افسانه نيما در شعر فارسى معاصر. و سعى و تلاش بسيارى از شعرا و فضلايى كه قصد كردند با ترجمه اين منظومه به زبان پارسى گوشه‌اى از عظمت كلام و تخيل شاعر را بنمايانند، به سرمنزل مقصود نرسيده است. شهريار همان‌قدر كه در غزل فارسى چيره‌دست است در سرودن به زبان مادرى نيز ظرايف و دقايق را رعايت مى‌كند و از اين‌روى در ميان خوانندگان هر دو زبان محبوب است و امروز كه ساليانى است از فقدان جسمانى او مى‌گذرد شعر و كلام شهريار، با رشته‌هايى مستحكم زبان و ادبيات فارسى را به ادبيات زبان مادرى او پيوند زده است.ارادتمندان كلام شهريار در ايران امروز آنقدر بسيارند كه بى‌هيچ اغراقى اشاعه نام و شعر شهريار را از وظايف فرهنگى خويش مى‌انگارند و من سعادت آشنايى با يكى از آنان بنام ميرجلال لطيفى اسكويى را دارم كه شيفته ادبيات و فرهنگ سرزمين ايران و به‌ويژه فرهنگ آذربايجان است و «شهريار» اختر تابناك اين آسمان بيكران شعر است. اين دوست فرزانه از آنجا كه سخت به «شهريار» ارادت مى‌ورزد و اشاعه شعر و كلام او را بر خويش فرض مى‌داند پشتيبانى مادى و معنوى چاپ اين گزيده را عهده‌دار شدند. «عالم از ناله عشاق مبادا خالى.»

توضیحات

گزیده ای از کتاب شیدایی ها

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا

نوشداروئی و بعد از مرگ سهراب آمدی

سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست

من که یک امروز مهمان توام فردا چرا

در آغاز کتاب شیدایی ها می خوانیم

 

 

 

 

 

 سخن ناشر /  9

سخنى با خواننده /  13

براى خوانندگان عزیز /  15

شیدایى /  17

وحشى شکار /  19

بگذار بمیرم /  21

توشه سفر /  23

وداع جوانى /  25

کارزار /  27

بیشه عشق /  29

گهواره لحد /  31

گوهرفروش /  32

داغ لاله /  34

دیوانه و پرى /  36

جویبار دیده /  38

خوابى و خمارى /  40

42 / یاد شهیار

44 / پریشان روزگارى

46 / غزال رمیده

48 / کُنج ملال

50 / گل پشت و رو ندارد

52 / تو بمان و دگران

54 / ناله ناکامى

56 / ترانه جاودان

58 / زندان زندگى

59 / اشک پردگى

61 / صاحب دارد این دل

63 / مناجات

65 / چشم به راه

67 / آشیان عنقا

69 / بت عهدشکن

71 / دوست ندیدم

دستم به دامانت /  73

ترانه محزون /  75

انسان باش /  77

 وا جوانى/  79

غوغا مى‌کنى /  81

مرغ بهشتى /  83

خزان جاودانى /  85

حالا چرا /  87

ماه عسل /  89

نى محزون /  91

بال عشق و همت /  93

شمشیر قلم /  95

مکتب عبرت /  97

ناله‌هاى زار /  99

تخته به طوفان‌ها /  101

حراج عشق /  103

شرم و عفت /  105

چه مى‌کشم! /  107

طوطى خوش لهجه /  109

در راه زندگانى /  111

هجران کشیده‌ام /  113

یاران دغل /  115

چراغ هدایت /  117

سیل روزگار /  119

121 / ملال محبت

123 / مقام انسانى

125 / مشق جدائى

127 / ساز عبادى

129 / شاعر افسانه

131 / قلم‌انداز

133 / سد شکسته

135 / دالان بهشت

137 / به مرغان چمن

140 / بمانیم که چه

142 / انتظار

144 / عهد قدیم

146 / زکات زندگى

148 / قاف عزلت

150 / شاهد تبریز

152 / ساز فراموش

154 / ساز فراموش

156 / مرغ خزان سیما

158 / به یاد استاد فرخ

160 / نقش حقایق

162 / دیدار آشنا

164 / به گلشن آزادى

166 / با روح صبا

168 / بیکاره

مشق استاد /  170

صلاى کرم /  172

عشق و پیرى /  174

قوت روان /  176

موشک‌دوانى و شمرخوانى /  178

به سروناز شیراز /  180

به یاد همسر /  182

چشم انتظار /  184

سایه /  186

قمر /  188

شاهد و شباب /  190

دفینه من /  192

خمار انتظار /  194

به یاد شیدا /  196

بهار زندانى /  198

داورى هم هست /  200

وداع میکده و مرگ قلندرى /  202

شب‌هاى زندانیان /  204

یادى از ایرج /  206

آئینه شاهى /  208

آخرین پیغام /  210

دُرّى از عدنى /  212

طور تجلّى /  214

غزل یا لُغز /  216

221 / هذیان دل

244 / ارباب زمستان

246 / شب و على

249 / بقیه خاطرات شب

253 / لوى لوى جنگل

258 / شب و کوه

268 / دخترک گل‌فروش

270 / اى واى مادرم

278 / مومیایى

286 / مثنوى

298 / در جستجوى پدر

302 / پرواز مرغ بهشتى

305 / مولا على و شریح قاضى

309 / شعر و حکمت

340 / تخت‌جمشید

392 / غروب نیشابور

412 / کودک و خزان

413 / شاعر خسته

414 / سایه درخت

415 / بر سنگ مزارم

418 / مرغ پریده

420 / بهشت گمشده

422 / بازى یاران

425 / اسماعیل آقا امیرخیزى

بانو صبا /  435

نقاش /  438

جان مادر /  448

اشک‌هاى گریزان /  453

اندیشه و آرزو /  456

سواد عمر /  458

آخرین خاطره بهجت‌آباد /  459

ساز (عبادى) و خاطره‌هایش /  464

جلال عزیز /  466

روز نجات /  472

دو مرغ بهشتى /  473

496 / غروب قمر

499 / شمع و پروانه

505 / زفاف شاعر

511 / لوح عبرت

515 / به خانقاه یکرنگى

519 / خنده اشک‌آلود

521 / باغ شاهزاده تبریز

525 / صلاى وحید از بام سموات

528 / دزد بلد و گل سرسبد

531 / نامه‌اى به یحیی‌ـریحان

534 / مُناجات اقبال

اطلاعات بیشتر

وزن 685 g
ابعاد 21 × 14.5 cm
پدیدآورندگان

,

نوع جلد

SKU

94107

نوبت چاپ

شابک

978-964-351-642-0

قطع

تعداد صفحه

536

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

وزن

685

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “شیدایی ها (گزیدۀ شعرهای شهریار)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.