مجموعه اشعار حمید مصدق – پالتویی

90,000 تومان


حمید مصدق

مجموعه اشعار

مجموعه باران

شعر معاصر ایران، از مشروطیت تا امروز

 

باز باران ، با ترانه
     باگهرهای فراوان
    می خورد بر بام خانه …»  ☔
🔵   « موسسه ی انتشارات نگاه » ، در چهل و چهارمین سال تلاش هایش برای پدید آوردن هوایی تازه در عرصه  ادبیات معاصر ایران ، در ابتکاری تازه همت به انتشار  آثار مطرح ترین شاعران امروز ایران در مجموعه ای نفیس و خوش چاپ، در قطع زیبا و خوشدست پالتویی با عنوان « باران » نموده که در برگ برگ این آثار ماندگار تازگی و طراوت ادبیات معاصر را می توان احساس کرد.
موسسه ی انتشارات نگاه قصد آن دارد که برای دسترسی آسان دوستداران شعر معاصر ایران به ویژه جوانان ، این آثار جاودانه را به آسانترین روش ، از طریق سایت موسسه عرضه بدارد و
تقدیم نسل مستعد و علاقمندان ادبیات معاصر نماید.
امید آنکه این خدمت و تلاش فرهنگی موسسه ی انتشارات نگاه ، بر لوح دل فرهنگدوستان این سرزمین اهورایی نقش بندد…
« پس از باران،
آنک ستارگان می درخشند
وشن روشن ! »

توضیحات

گزیده‌ای از کتاب مجموعه اشعار حمید مصدق:

 

در آغاز کتاب مجموعه اشعار حمید مصدق، می‌خوانیم:

 

فهرست

 

درفش كاويان         15

مقدمه شاهنامه ابومنصورى       17

درآمد       19

منظومه درفش كاويان             23

 

آبى، خاكسترى، سياه            53

درآمد       55

قصيده آبى، خاكسترى، سياه      57

 

در رهگذار باد        91

درآمد       93

1ـ گيرم كه آب رفته به جوى آيد           97

 

2ـ من با بطالت پدرم هرگز بيعت نمى‌كنم   143

3ـ با خويشتن نشستن در خويشتن شكستن           177

4ـ آيا چه كس تو را، از مهربان شدن…     203

5ـ اى كاش شوكران،…            239

 

از جدايى‌ها            259

دفتر نخست             261

درآمد       263

اشعار 1 تا  20         265

دفتر دوم    317

درآمد       319

اشعار 21 تا  37       321

 

سال‌هاى صبورى     375

دفتر اول: چشمه عشق            377

شعر عشق   381

غزلواره      382

رشك نوبهار           386

حسادت     390

شاه بيت     394

پيوند جاودان           395

لبخندِ دَره   396

حيرت       399

درويش درد انديش    400

هرگز        403

تمنا          404

تك‌درخت              405

اين هم روايتى است   408

شبى بر ساحل زنده‌رود            411

برخورد      413

افسوس     415

شكست غرور          416

زير خاكستر            417

خواب خوب           421

افسانه مردم             424

خون و جنون           426

از اين‌جا تا مصيبت    427

خورشيد خاك         430

آفتاب و ذرّه            434

تصوير در قصيده       436

آرزوى نقشْ بر آب    438

چهل سالگى            441

بهار غريب              444

ترانه خوان عشق       448

اسير صبح  بناگوش   450

سنگ صبور            452

باغبان       454

مرمر بلند اندام         455

روح سياوش           457

صدر جهان             459

اميد وفا     461

آتش عشق             463

غزل         465

لن‌ترانى      467

سپاهِ دِرم    469

از جدايى‌ها             471

بى‌تو، با تو              473

 

دفتر دوم: اشارات      475

آخرين تير              478

آرزو        480

قدرت و قلم            481

شير سنگى              484

نفس سوخته تاكستان              487

گِرد و گردو             489

جوان جنگجوى ايل   492

ارزش انسان            495

خودشكن   497

مرگِ برگ              499

در ميخانه   501

مردان حادثه، دريانوردها         503

انتظار       506

معجزه ايمان            509

ارمغان شب             512

چشم بر راه             515

تكدّى       517

رُخصت آواز           518

رهگذر با من گفت     519

در كنار زنده‌رود        522

مرگ شهزاده            527

ناباور        529

حرف آخر              531

تشنه خون              532

شكست سكوت        535

ايمان به بازگشت      536

توقع         537

غرورى‌ست در من     539

عزم ويرانى             542

تصوير       543

پايدار       544

 

منظومه هستى  1ـ برون شد      545

2ـ آفرينش       550

يادنامه شهيدان         557

رهنورد آزادگى        559

مثنوى       561

دشت ارغوان           566

او را رها كنيد          568

زندانى       569

تشويش     571

خاموشى    573

رهايى       575

پيراستن     577

رها ز شاخه            578

 

شير سرخ   851

شير سرخ   583

پشمينه‌پوش ِ يوش     585

حركت و بركت         587

نوشيدن مُدام            588

هنوز هم    591

خورشيدِ بى‌كسوف     592

شعر و خشم و شرم    595

شُكوهِ عشق             597

جامِ جم     601

بيا، بيا، كه هنوز…      602

چه بگويم؟!             605

جهانِ گذران            607

نقش جاودان           608

بهارى در خزان        611

اشكِ شب   613

رسته از رسوايى        615

سوگندها    617

آشتى        619

رنجه از خويش        620

عشق ديرينه            622

كركسانِ كويرى         625

آينه بى‌تصوير           626

باده وحدت             628

تبرِ حادثه   632

در عين نااميدى        635

اَبَر رندِ آفاق            636

جنونى كو؟              639

اندوه باغبان            643

حسادت     645

حُبِ وطن   646

دانه شن     649

بيهودگى     652

ستاره در بركه          653

قلم          656

از ما به مهربانى ياد آريد          657

اسطوره سياوُش        661

عصاى معجزه           664

رشك بر آينه           665

انتظار       668

دريانورد    671

شهاب و اشك          674

حاصل عمر             676

بوسه سرد   680

گرگ‌ـ بَره   684

تا بارگاهِ قدس خِرد، بارگاه توس            688

كارندگان باد            697

لبخند مهربانى           698

كُردُبا         700

هنگامِ شيون            702

رها  ز ما  و  من       705

پرهيز از آينه           707

خاطره كودكى          708

شعر آتش   712

رقصِ آتش             714

زيور  از  زر            717

نيماى غزل              720

دعا به جان مدعى      723

سرو  كاشمر            725

تكرار تيرگى            727

نشان تو در شعر        729

تمنا          731

دلبسته خاك            732

پرواز  روح             734

سيل         736

پرواز  ايكار            739

غزل         741

قتل نفس    743

اما تو!!      744

الا  يا  ايها الساقى!    745

تا ابديت    748

همدلى       749

توسن خيال             750

هم بيم  هم اميد        752

يادِ آن صدا             756

قافيه آخرين شعر      759

 

 

درفش كاويان

 

چاپ اول

 1341

 

… و چيزها اندر اين نامه بيايد

كه سهمگين نمايد

و اين نيكوست

چون مغز او بدانى

تو را درست گردد و دلپذير آيد…

چون ماران كه از دوش ضحاك برآمدند

 

اين همه درست آيد

       ـ به نزديك دانايان و بخردان

     ـ به معنى،

و آن كه دشمن دانش بود

اين را زشت گرداند

و اندر جهان شگفتى فراوان است.

                از مقدمه

«شاهنامه ابومنصورى»

 

 

درآمد

 

 

شبى آرام چون درياى بى‌جنبشسكونِ ساكتِ سنگينِ سردِ شب

مرا در قعر اين گرداب بى‌پاياب مى‌گيرد

دو چشم خسته‌ام را خواب مى‌گيرد

 

من اما ديگر از هر خواب بيزارم

حرامم باد خواب و راحت و شادى

حرامم باد آسايش

من امشب باز بيدارم

 

ميان خواب و بيدارى

سمند خاطراتم پاى مى‌كوبد

به سوى روزگار كودكى

ـ دوران شور و شادمانى‌ها

خوشا آن روزگار كامرانى‌ها

 

به چشمم نقش مى‌بندد

زمانى دور همچون هاله ابهام ناپيدا

در آن رؤيا

به چشمم كودكى آسوده خوابيده‌ست در بستر

 

منم آن كودك آسوده و آرام

تهى دل از غم ايام

ز مهر افكنده سايه بر سر من مام

 

در آن دوران

نه دل پركين

نه من غمگين،

نه شهر اين‌گونه دشمنكام

دريغ از كودكى

ـ آن دوره آرامش و شادى

دريغ از روزگار خوب آزادى

سرآمد روزگار كودكى

ـ اينك در اين دوران

ـ در اين وادى

نه ديگر مام

نه شهر آرام

دگر هر آشنا بيگانه شد با آشناى خويش

و من بى‌مام تنها مانده در دشوارى ايام

 

«تو اما مادر من مادر ناكام!

«دلت خرم

ـ روانت شاد

«كه من دست نيازى سوى كس

ـ هرگز نخواهم بُرد

«و جز روح تو

ـ اين روح ز بند آزاد

«مرا ديگر پناهى نيست

ـ ديگر تكيه‌گاهى نيست

 

نبودم اين چنين تنها

و مادر در دل شب‌ها

برايم داستان مى‌گفت

برايم داستان از روزگار باستان مى‌گفت

 

و من خاموش

سراپا گوش

و با چشمان خواب‌آلود در پيكار

نگه بيدار و گوش جان بر آن گفتار

 

در آن شب مادر من داستان كاوه را مى‌گفت

در آن شب داستانِ كاوه،

آن آهنگر آزاده را مى‌گفت

 

 

 

 1

 

زمانى دور

در ايرانشهرهمه در بيم

نفس در تنگناى سينه‌ها محبوس

همه خاموش

 

و هر فرياد در زنجير

و پاى آرزو در بند

هزار آهنگ و آواى خروشان بود و شب خاموش

فضاى سينه از فريادها پُر بود و لب خاموش

و بادِ سرد

ـ چونان كولى ولگرد

به هر خانه، به هر كاشانه سر مى‌كرد

و با خشمى خروشان

شعله روشنگر انديشه را

ـ مى‌كُشت

شب تاريك را تاريك‌تر مى‌كرد

 

نه كس بيدار

نه كس را قدرت گفتار

همه در خواب

همه خاموش

 

به كاخ اندر

كه گرداگرد آن را برج و بارو

ـ تا دل اين قيرگون درياى وارون بود

نشسته اَژدهاك ديوخو

بر روى تخت خويشتن هشيار

مبادا كس شود بيدار

لبانش تشنه خون بود

 

نمانده دور

ز چشم و گوش او پنهان‌ترين جنبش

لبش را مى‌فشرد آهسته با دندان

غمين، پژمان

چنين با خويشتن نجواى گنگى داشت :

«جز اينم آرزويى نيست

«كه ريزم زير تيغ خويش خون مردمانِ

هفت كشور را

 

وليكن برنمى‌آورد هرگز آرزويش را

اَرَدْويسور آناهيتا

كه نيك است او

كه پاك است او

كه در نفرت ز خوى اَژدهاك است او

 

در آن دوران

در ايرانشهر

همه روزش چو شب‌ها تار

همه شب‌ها ز غم سرشار

 

نه در روزش اميدى بود

نه شامش را سحرگاه سپيدى بود

نه يك دل در تمام شهر شادان بود

 

خوراك صبح و ظهر و شام مارانِ دو كتفِ اَژدهاكِ پير

مدام از مغز سرهاى جوانان

ـ اين جوانمردانِ ايران بود

جوانان را به سر شورى است توفان‌زا

اميد زندگى در دل

ز بند بندگى بيزار

و اين را اَژدهاك پير مى‌دانست

از اين‌رو بيشتر بيم و هراسش از جوانان بود

 

 

جزئیات کتاب

وزن 820 kg
ابعاد 22 × 13 cm
پدیدآورندگان

حمید مصدق

نوع جلد

سخت, گالینگور

نوبت چاپ

پانزدهم – دوم پالتویی

SKU

9833

شابک

978-600-376-164-3

قطع

پالتویی

تعداد صفحه

772

سال چاپ

1398

موضوع

شعر فارسی

تعداد مجلد

یک

وزن

820

دیدگاه‌ها

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “مجموعه اشعار حمید مصدق – پالتویی”