(021) 66480377-66975711

این شفا برسد به دست مجرح‌ترین رویاها

7,500تومان

سید علی صالحی

سید علی صالحی، یکی از شاعران معاصر ایران است  افق معرفتی و دلالتی خاص خود را دارد.  اشعار وی سرشار از عاطفه­ ی شاعر در ارتباط با انسان، عشق، زن، امید، ناامیدی، اندوه، شادی، پیری، وارستگی، شعر و شاعری، سوگند و مرگ  است. در اغلب موارد حالت، نگاه و احساس صالحی به این مقوله ها، از نوع خاصی است که با نگاه و برخورد عاطفی دیگر شاعران فرق دارد او که به نوعی از جریان سازان اصلی شعر گفتار است این گونه می گوید:

 تو هم بگو اين شفا برسد به دستِ مجروح‌ترين رؤياها! چقدر خوب است عشق اگر آدمى به سامان‌اش بياورد بسيار. مردم به دستْخطِ خواناىِ اين عشق، شعر مى‌گويند، يعنى شفيعِ رهايى. من در بارشِ اين خواب‌ها، بى‌خبر نيستم؛ وحىِ واژه همان وثيقه آزادىِ آدمى است.

زبانِ گفتار، وطن ماست، مادر ماست، ما در اقيانوس زبان گفتار زاده مى‌شويم، در واقع اين زبانِ شريف مولود طبيعى‌ترين بستر زيستىِ انسانِ اينجايى است، اما زبان نوشتار همان صنعت كردن با ذهن خلايق است، نوعى كوشش ملانقطى در نوع چينشِ كلماتِ مهندسى شده است.

در انبار موجود نمی باشد

توضیحات

گزیده ای از کتاب این شفا برسد به دست مجروح ترین رویاها

به من نگاه کن
من دریاها
پس پلک‌های خود دارم .
چراغ را بالاتر بگیر
او که بر دار مرده است
دیر به دماوند رسیده بود.

در آغاز کتاب این شفا برسد به دست مجروح ترین رویاها می خوانیم:

فهرست

 

 

 

 

این شفا        9

برسد به دستِ مجروح‌ترین رؤیاها       9

چاىِ اولِ صبح               11

وَ حاشا …!   13

سیمرغِ قفس‌هاى آهسته    14

راه‌ها مانده تا خیلى غروب               16

قبلا کجا شنیده‌ام؟!           17

راز              20

آبا …           21

مشورت        22

براى من هم همینطور       24

از تکلمِ جبرئیلِ عزیز        26

پا رَسِ درنده                 28

جنوبِ شرق، یک شهر دور                30

بُریده‌گى‌ها    31

بله که البته     33

دختر …!       34

دروغِ محض                  35

خودم را مثال آورده‌ام       36

%                37

خط و خبر    38

خُب …        39

آنجا که تویى، حتمآ هوا روشن است هنوز            40

نخواسته‌ام به هزار و یکى هرگز           41

من و تکرارِ خوش‌آیند بعضى چیزها    43

فرار بزرگ     45

بعد از فریدون                48

قبول …!       49

هومِ مقدس    50

آدمى از عَبث                 51

مراسم تماشاىِ سپیده دم   52

در دادگاه      54

انتهاى راه      55

اسامىِ عزیزانِ ما             57

زنهار … گورها را نگاه کن!               58

بعد از هول    60

بینِ راه         62

چه جالب!    63

بى نیاز … تا آخرِ دنیا      65

از مویه‌هاى مریم …        66

راستیاش       68

مَردِ حسابى، بخواب!        70

ازدحامِ عصرِ تجریش، من هم یک نفر هستم.         72

شبیهِ کسى مابینِ سال‌هاى تیر و مرداد   74

فکرش را  نمى‌کردم          75

ادامه شعر پیشین              76

واویلا نیست واقعآ؟!        77

راز است       78

از کلماتِ قصارِ یک شاعرِ ولگرد         80

در این باره    81

کافى است، دست نگه دارید               82

عشرتِ آفتاب را پاىِ پروانه نوشته‌اند   84

لولیا            85

رفتگرِ حوالى باغِ فردوس                  87

ماضىِ مُنْقَطع                 89

جاده ابریشم و نبات و کبوتر              91

همین جاها    93

فصل فرعون   95

واقف           96

فرا … به نى   98

تأویلِ احادیثِ ابوالعلا      100

به طاىِ نظاره                 102

ثَنات  مى‌بگفتمى …        103

لَتى لال شو اى شبِ دیوانا!                105

بعد از نى‌زارها               107

کاسهْگردانِ کلماتِ کهنه     109

درد اتَر از این درداتر که درد …!          111

وضوح         112

عَلْ عَلا         114

فا                116

دلایلا           118

چه برفى … چه برفى!      120

تیغ، برهنه وَرید است در واژه‌ها          122

خطِ خو …    124

فقط خودت بخوان!          125

بِه که نهانْتر از این همه چشم              127

خیلى از مردم                 128

در جمع، با صداى بلند.    130

از حلقومِ لیل القیامِ ابو مُصْعَب!           131

همراهِ مادرانِ کوبانى        133

بى دادا …!     134

شَنگال          135

مکث، تعلل، تردید           137

دختر …!       139

درد              140

بازسرایىِ خطبه پیامبرِ پروانه‌ها           141

    این شفا

 

برسد به دستِ مجروحترین رؤیاها

 

 

 

 

چقدر عشق خوب است اگر به تعریفِ پَردهْنشینِ آن نرسیم که در این بادیه نرسیدن، راهِ مطلق است، چاره مطلق است، و شفاىِ شفیع است در عبادتِ آدمى: وسیع، بزرگ، بخشنده و براى همه؛ هر کسى که هنوز … حتى یک لحظه فرصت دارد تا به درکِ دریا بارِ آزادى برسد.

عشقِ عظیم به همه هستى، به حضور، و به اولادِ حضرتِ آدمى، که انسانِ مطلق است. این راز، دستْخطى دارد که رؤیت آن … عین شفاست. تو هم بگو این شفا برسد به دستِ مجروح‌ترین رؤیاها! چقدر خوب است عشق اگر آدمى به سامان‌اش بیاورد بسیار. مردم به دستْخطِ خواناىِ این عشق، شعر مى‌گویند، یعنى شفیعِ رهایى. من در بارشِ این خواب‌ها، بى‌خبر نیستم؛ وحىِ واژه همان وثیقه آزادىِ آدمى است. خوب است، خوبِ خوب است؛ من هم مثل شما پُشتِ پلکِ کلمات کمین کرده‌ام تا زندگى در شفا و شادمانى ذخیره شود. شعر براى  شُستنِ شب از ظلمت آمده است، مسئول است. شعر براى دیدنِ رؤیا آمده است، مسئول است. خوبىِ عشق همین است. و ما همه در پَرتوِ همین حضور، دردها را پُشتِ سر خواهیم گذاشت، نوبت به شوق خواهد رسید، نوبت به شَعف خواهد رسید، نوبت به شعر خواهد رسید. ما پرده را کنار خواهیم کشید، ما به شفاى نور مى‌رسیم. مطمئن باشید، من راست مى‌گویم. دقت کنید! ما آرام آرام دعاىِ دانایى را درک خواهیم کرد. سرشار شدن از شعر، رسیدن به شفاست. تو هم بگو این شفا برسد به دستِ مجروح‌ترین رؤیاها! این یقینِ مطلقِ پاکانِ پردهْ گذارست. این یقینِ مطلقِ پارسایان است، لذتْ نهادِ مبارک است؛ که درد به شفا مى‌رسد، و ما منشورِ کلماتِ ملکوت را بر چشم مى‌کشیم و در پسِ پیشانى پنهان مى‌کنیم تا زمانى که آزادى آوازمان دهد به اسم. سرانجام آرامشِ عهد شده آدمى فراخواهد رسید؛ این سوگند من به رؤیاىِ رهایى است. پس تو هم بگو … عشق خوب است. و عشق خیلى خوب است، خاصه به حکمتِ شعر، خاصه به خصلتِ شفا. من این عشق را دیده‌ام بارها … چگونه دستم را گرفته است. این راز است، راز بزرگِ شعر! واژه‌ها را ورق بزن، شفا، شفا، شفا … نزدیک است. تو هم بگو این شفا برسد به دستِ مجروح‌ترین رویاها.

          اولِ خرداد  1393

                تهران         

توضیحات تکمیلی

پدیدآورندگان

نوع جلد

SKU

94091

نوبت چاپ

شابک

978-600-376-027-1

سال چاپ

قطع

موضوع

تعداد مجلد

وزن

250

تعداد صفحه

142

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “این شفا برسد به دست مجرح‌ترین رویاها”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Pin It on Pinterest

Share This