(021) 66480377-66975711

عاشقانه های ابونواس اهوازی

9,000تومان

عبدالمحمد آیتی

عبدالمحمدآيتى اگرچه دانش مردى يگانه بود، اما خوش محضر، گشاده‌رو و خنده بر لب بود، طنزى شيرين داشت و همين حضورش را بس دلپذير و شيرين مى‌ساخت، افسوس كه اين مرد بزرگ با تحمل مدت‌ها بيمارى جان از تن خسته رها كرد و فقدانش بر زبان پارسى كه يكى از فرزندان بسيار پرمايه‌اش را از دست داد خسرانى بس بزرگ وارد كرد. كتاب عاشقانه‌هاى ابونواس اهوازى كه سال‌ها پيش توسط او ترجمه و توسط نشر زمان چاپ شده، مدت‌ها بود كه در بازار دست‌ياب نبود، با پيشنهاد انتشارات نگاه و لطف پسر ايشان، پس از سال‌ها شاديم كه اين كتاب عاشقانه و جذاب يك‌بار ديگر چشم دوستداران ادب را روشن مى‌كند.

توضیحات

گزیده ای از کتاب عاشقانه های ابونواس اهوازی

آب جوانى به گونه‌هایت افتاده

و فروغ زیبایى از عارضانت مى‌درخشد.

چشمان سرمه‌سایت دلم را جادو کرد،

و اکنون اسیر دستان تو است

در آغاز کتاب عاشقانه های ابونواس اهوازی می خوانیم

عبدالحمید آیتى که یادش هماره پایدار، از آن جان‌هاى سرشار از عشق و اراده‌اى است که دیگر کم‌کم باید نمونه آنها را در خاطره‌ها جست. آیتى از یک زندگى پرفراز و فرود، از زندگى طلبگى تا دانشگاهى را در اوج پیمود و با نوشتار و ترجمان خود به ویژه از زبان عربى که از بهترین نمونه‌هاى ادیبان عربى‌دان در ایران بود آثارى به یادگار نهاد که تا دیر زمانى همگان و به ویژه دانش‌پژوهان را از آن بهره‌مند خواهد کرد.

آیتى البته کم سختى نکشید، در دوره پهلوى غزال دختر جوان و زیباى آرمان‌خواهش، در راه باورهایش در درگیرى با پلیس شاه کشته شد. اما این مرد بزرگ اگرچه هماره زخم این فقدان دردناک را در وجود خویش داشت – با کارهاى سترگ کوشید مرهمى براى غم از دست رفته‌اش بیابد. مرگ همسر وفادارش و مهاجرت پسرش به کانادا، او را تنهاتر کرد. اما طنز نیرومند و عشقش به کار مانع از پاى افتادنش شد. علیرغم بیمارى و پادرد، حضورى پررنگ در فرهنگستان زبان و ادب فارسى داشت.

یکى از دلبستگى‌هاى زندگى‌اش کتابخانه‌اى گرانقدر بود که با صبر، هزینه کردن و دقت فراهم کرده بود، اما گشاده‌دستانه آن را بخشید تا دانش‌پژوهان بتوانند از آن بهره‌ور گرفت

عبدالحمید آیتى اگرچه دانشى مردى یگانه بود، اما خوش محضر، گشاده‌رو و خنده بر لب بود، طنزى شیرین داشت و همین حضورش را بس دلپذیر و شیرین مى‌ساخت، افسوس که این مرد بزرگ با تحمل مدت‌ها بیمارى جان از تن خسته رها کرد و فقدانش بر زبان پارسى که یکى از فرزندان بسیار پرمایه‌اش را از دست داد خسرانى بس بزرگ وارد کرد.

کتاب عاشقانه‌هاى ابونواس اهوازى که سال‌ها پیش توسط او ترجمه و توسط نشر زمان چاپ شده، مدت‌ها بود که در بازار دست‌یاب نبود، با پیشنهاد انتشارات نگاه و لطف پسر ایشان، پس از سال‌ها شادیم که این کتاب عاشقانه و جذاب یک‌بار دیگر چشم دوستداران ادب را روشن مى‌کند

سالى چند که گذشت “گلبن” مردى بصرى را از خیل عاشقان خویش به شوهرى اختیار کرد و پسر را به مردى عطار داد تا در برابر اندک مزدى که بر کَفَش مى‌نهد براى بخوردان‌اعیان “بصره” عود بتراشد

“حسن” کم‌کم خانه مادر را نیز از یاد برد، آفتاب زده به مسجد جامع مى‌رفت و در حلقه درس این و آن مى‌نشست و چون خواب بر او چیره مى‌گشت گاه در همان‌جا و گاه در دکان استاد خود سر بر بالین مى‌نهاد.

هوش سرشارش، ذوق لطیف، فصاحت بیان، ظرافت و نکته‌یابى و حاضر جوابى این جوان زیباروى سلسله موى اهوازى که به خاطر موى بر پیشانى ریخته‌اش “ابونواس” مى‌خواندندش به زودى زبانزد خاص و عام شد.

جوانى که مى‌بایست مغبچه‌اى باده‌فروش شود و در بزم رندان جام بر دست این و آن نهد، اکنون دل به علم نهاده و بر هر پاره کاغذى که به چنگش مى‌افتاد چیزى از ادب مى‌نگاشت.

از میان همه شاعران روزگار خود “والبه” را پسندید که نقش اندیشه خویش در آینه شعر او مى‌دید.

روزى “والبه” به بصره آمد و “ابونواس” با آن همه ارادت که به او مى‌ورزید، نمى‌شناختش.

“والبه” از او در شگفت شد و گفت که: اگر با من بیایى در شعر به پایه‌اى رسانمت که با من برابرى کنى. پرسید : تو کیستى؟ گفت “والبه”. گفت: به خدا که سالهاست در طلب توام و با او به کوفه رفت.

کوفه در آن روزگار سواد اعظم “عراق” و مجمع شاعران، نحویان، فقیهان و ارباب مذاهب و اصحاب مقالات بود. پس از چندى تا آب را از سرچشمه نوشد، راه بادیه را در پیش گرفت و پس از سالى به “بصره” بازگشت و در زمره شاگردان “خلف بن احمر” درآمد. روزى استادش خواست که او را در شاعرى بیازماید، گفت: خواهم که در مرثیه من چیزى گویى. و “خلف “هنوز نمرده بود. او دو قصیده ساخت و چون شگفتى استاد خویش دید به مزاح گفت: “تو بمیر تا نیکوتر از این برایت بگویم” پرسید: نیکوتر از این توانى ساخت؟ گفت: آرى، چون انگیزه اندوه مرگ تو در من پدید آید.

در این ایام، دلش رهین عشق زنى از کنیزان یکى از اشراف بصره گردید و این عشق خور و خواب ازو گرفت.

چنان که به عشق‌ورزى شهره شد و چون راه وصال را بسته و در میخانه گشوده دید به پاى خُم نشست و هرچه نه پیوند یار بود برید و هرچه نه پیمان دوست بود شکست و تا از زبان طاعنان و شماتت خصمان برهد، چون سردار مغرورى که نه به خاطر ناتوانى بل به بازى تقدیر به هزیمت رود، راهى بغداد شد، در حالى که صیت شعرش بسیط عراق و شام و مصر گرفته بود.

در بغداد بر آستان پر جبروت برمکیان فرودآمد. دریغا که پس از چندى آفتاب آن دولت افول کرد و آن سراهاى شکوهمند با خاک راه برابر گشت و او به “مصر” گریخت و چون “هارون” ناسپاس بمرد و “امین” رزم گریز بزم انگیز بر سریر خلافت “بغداد” نشست، بازآمد. امین به منادمتش برگزید، مکانت یافت و در سفر و حضر همراه و هم صحبت او شد. و از آنجا که همواره بر مسلک شعوبیه بود با تازیان نمى‌ساخت و گهگاه بل هرگاه که فرصتى مى‌یافت تا بیشى جوید نیشى مى‌زد، به زندانش افکندندبرخى گویند به زندان مرد و برخى گویند به میخانه و خدا داناترست.

به سال ۱۹۸.

دیوان او که امروز موجود است و بارها به طبع رسیده در حدود هفت هزار و پانصد بیت شعر دارد و در بلاد عرب آن چنان مشهور است که “سعدى” در میان فارسى زبانان.

… و چه غبنى بزرگ‌تر از این براى ما که “ابونواس” را در دیار غربت از اروندرود تا جبل طارق بشناسند و شعرش را بخوانند و ما هموطنانش در زادگاهش از او بى‌خبر باشیم، که اگر زبان زبان‌تازى است اندیشه و خیال اندیشه و خیال ایرانى است و بدین سبب است که گویند در شعر عرب سبکى نو آورد و مضامینى که زان پیش معهود نبود. وصف بیابان و خیمه و خرگاه و زندگى بدویان و ناقه و محمل و اطلال و دمن را از شعر زدود و در اینجا و آنجا زبان به ستایش قوم ایرانى گشود که عشق ورزى‌شان چنین است و بزم نشینى‌شان چنان.

خدا کند که مردى با همتى والا یافته شود که همه دیوان او را و دو سه تن شاعر ایرانى دیگر را چون بشار و مهیار به فارسى کند تا اگر از پایان عصر ساسانى تا آغاز دوره سامانى شعر درى در دست نداریم اقلا به اندیشه و خیال شاعرانه قوم ایرانى آشنا شویم.

          عبدالمحمد آیتى

      ۱۳۵۵

اطلاعات بیشتر

وزن 250 g
ابعاد 21 × 14.5 cm
پدیدآورندگان

,

نوع جلد

SKU

94141

نوبت چاپ

شابک

978-600-376-019-6

قطع

تعداد صفحه

148

سال چاپ

موضوع

وزن

250

تعداد مجلد

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “عاشقانه های ابونواس اهوازی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *