نیما یوشیج ( شعر زمان ما 5)

35,000تومان

نمیا یوشیج

محمد حقوقی

نیما کوشید تجربه چندنسل از شاعران برجسته فرانسوی را در شعر فارسی بارور سازد.
نیما توانست شعر کهن فارسی را که در شمار پیشروترین شعرهای جهان بود ولی در چند قرن اخیر کارش به دنباله روی و تکرار رسیده بود را با شعر جهان پیوند زند و باردیگر جای والای شعر فارسی را در خانواده شعر جهان به آن بازگرداند.
نیما توانست عقاید متفاوت و گاه متضاد برخی از بزرگان شعر فرانسه را یکجا در خود جمع کند و از آنها به سود شعر فارسی بهره گیرد. او عقاید و اصول شعری «مالارمه» که طرفدار عروض و قافیه بود را در کنار نظر انقلابی «رمبو» که خواستار آزادی کامل شعر بود، قرارداد و با پیوند و هماهنگی بین آنها «شعر سپید» خود را به ادبیات ایران عرضه کرد.
. نیما از نظر زبانشناسی ذوق شعری ایرانیان را تصحیح کرد و با کاربرد کلمات محلی دایره پسند ایرانیان را در بهره برداری از زبان رایج و جاری سرزمینش گسترش داد. او یکی از بزرگان شعر فولکلور ایران شمرده می شود.
نیما جملات و اصطلاحات متداول فارسی و صنایع ادبی بدیهی و تکراری را کنار نهاد تا از فرسودگی بیشتر زبان پیشگیری کند و اینچنین زبان شعری کهن فارسی که تنها استعداد بیان حالات ملایم و شناخته شده عرفانی و احساساتی را داشت، توانایی بیان هیجانات، دغدغه ها، اضطرابات و بی تابی های انسان مدرن امروزی را به دست آورد. بدین ترتیب زبان شعری «ایستا و فرسوده» گذشته را به زبان شعری «پویا و زنده» بدل کرد.
نیما همچون مالارمه ناب ترین معنی را به کلمات بدوی بخشید. او کلمات جاری را از مفهوم مرسوم و روزمره آن دور کرد و مانند مالارمه شعر را سخنی کامل و ستایشی نسبت به نیروی اعجاب انگیز کلمات تعریف کرد.
نیما همچون ورلن تخیل و خیال پردازی را در شعر به اوج خود رساند و شعر را در خدمت تخیل و توهم گرفت نه تفکر و تعقل.
نیما بر «وزن» شعر بسیار تأکید داشت. او وزن را پوششی مناسب برای مفهومات و احساسات شاعر می دانست.

توضیحات

گزیده ای از کتاب نیما یوشیج (شعر زمان ما 5)

 خشک آمد کشتگاه من

در جوار کشت همسایه.

گرچه می گویند: “می گریند روی ساحل نزدیک

سوگواران در میان سوگواران. ”

قاصد روزان ابری، داروگ ! کی می رسد باران؟

بر بساطی که بساطی نیست

در درون کومه ی تاریک من که ذره ای با آن نشاطی نیست

و جدار دنده های نی به دیوار اتاقم دارد از خشکیش می ترکد

-چون دل یاران که در هجران یاران-

قاصد روزان ابری ، داروگ ! کی می رسد باران؟

در آغاز کتاب نیما یوشیج (شعر زمان ما 5) می خوانیم

بخش اول = آغازه = مقدمه

 1

درآمد      11

نیما که بود و چه گفت

طرحى به تعجیل از چهره نیما

نیما و شور شناساندن و شناخته شدن        14

نیما و حضور در شعر              14

نیما و بینش مادى      16

نیما و عشق به طبیعت             18

نیما و ذهنیّت نمادین               23

نیما و هول، نیما و شک            24

نیما و سادگىِ روستائى   26

نیما و خصوصیّت طنز             26

نیما و مردم و شعر اجتماعى      27

نیما و امید، نیما و آرمان           28

نیما و فطرت نوجوئى   31

 2

متن          33

نیما چه داشت و چه کرد

حدسى به تحقیق از استعداد نیما

شاعران در برابر «شکست»       34

شاعران آگاه به «شکست» و شاعران ناآگاه            34

انواع «شکست»        35

نیما بارزترین چهره نماینده «شکست»     36

نیما از «دیدِ» سخنوران           36

«آى آدم‌ها»، مهم‌ترین قطعه مستَنَدِ سخنوران مخالف نیما         37

نیماى آگاه به کار خود             38

مقایسه دو مثنوى نیما به نشانه حدّ ناتوانى و…          40

نیما و توجّه به «نظامى»           41

نیما و توجّه به «بهار»             44

نیما، فاقد قدرت سخنورى «بهار»، «بهار» فاقد «دید»..          44

حدّ نوگرایى «بهار»    45

«نیما» ناسخ قرارداد، «بهار» تابع قرارداد               48

نیماى عادت‌شکن و آشنایى‌زدا               49

نیما، شاعر درگیر با زبان          51

نیما، شاعر شکست‌خورده پیروز              51

نیما، شاعر به تمام معنى «معاصر» و به‌تمام معنى «صاحب‌سبک»           53

 3

دست آورد            55

نیما چه جست و چه یافت

شرحى به تعریف از شعر نیما

نیما و شیوه خراسانى              57

مختصّاتِ زبانِ شعر نیما            62

موارد خاص زبانىِ نیما            63

نیما، شاعر ترکیب‌ساز              68

نیما و توجّه به ابزار جدید         72

نیما با تخیّلى ضد «قرارداد»      74

«تشخیص»، مهم‌ترین مختصه بیانىِ نیما     76

تجلى شعر در ساده‌ترین بیان      80

شعر بى‌تصویر، با امکان تعبیر و تفسیر       81

نیما، شاعرى با فطرت آزاد، با قدرت تخریب و…      82

بخش دوم = میانه = شعرها

1ـ شعرهاى نیمه سنتى

افسانه 85 ـ اى‌شب 114 ـ شمع کرجى 115 ـ قو 121 ـ هنگام که گریه مى‌دهد ساز 124 ـ مرگ کاکلى  126

2ــ شعرهاى سنتى

انگاسى 128 ـ خواجه حسن‌میمندى 129 ـ عبدالله‌طاهر و کنیزک 130 ـ میرداماد 132 ـ در جوار سخت‌سر 133 ـ شش رباعى  136

3ــ شعرهاى نیمایى

ققنوس 138 ـ غراب 141 ـ مرغ غم 144 ـ مرغ مجسّمه 147 ـ واى بر من 149 ـ گل مهتاب 151 ـ پریان 155 ـ اندوهناک شب 164 ـ همسایگان آتش 170 ـ شکسته‌پر 172 ـ خنده‌ى سرد 174 ـ وقت است 176 ـ منِ لبخند 177 ـ لکّه‌دار صبح 180 ـ آى آدم‌ها 182 ـ یاد 184 ـ بوجهل من 186 ـ تابناک من 187 ـ ناروایى به راه 188 ـ مردگان موت 192 ـ ناقوس 195 ـ بخوان اى همسفر با من 211 ـ داستانى نه تازه 215 ـ شب قورق 217 ـ کار شب‌پا 219 ـ که مى‌خندد که گریان است 226 ـ خروس مى‌خواند 228 ـ او را صدا بزن 231 ـ پادشاه فتح 234 ـ در فروبند 243 ـ آقاتوکا 246 ـ مهتاب 249 ـ اجاق سرد 251 ـ ماخ‌اولا 253 ـ بر فراز دشت 255 ـ سوى شهر خاموش 257 ـ جاده خاموش است 267ـ برفراز دودهایى 269 ـ در شب سرد زمستانى 271 ـ هنوز از شب 273 ـ مرغ شباویز 274 ـ شب است 275 ـ مرغ آمین 276 ـ قایق 285 ـ در نخستین ساعت شب 287 ـ داروگ 289 ـ خانه‌ام ابرى است 290 ـ رى‌را 291 ـ همه شب 293 ـ در کنار رودخانه 295 ـ دل فولادم 297 ـ روى بندرگاه 300 ـ شب‌پره‌ى ساحل نزدیک 302ـ هست شب 304 ـ برف 305 ـ در پیش کومه‌ام 306 ـ کک‌کى 308 ـ ترا من چشم در راهم  309

بخش سوم = پایانه = مؤخّره

1ـ اشاره               313

2ـ نیما در آینه      321

3ـ نیما همان شعر و شعر همان زندگى است               333

توضیحات تکمیلی

وزن 900 g
ابعاد 21 × 14.5 cm
پدیدآورندگان

,

نوع جلد

SKU

94114

نوبت چاپ

شابک

978-964-6736-54-2

قطع

تعداد صفحه

351

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

وزن

900

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “نیما یوشیج ( شعر زمان ما 5)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Pin It on Pinterest

Share This