(021) 66480377-66975711

بانوی نیلوفری

۳,۵۰۰تومان

رضا فیاضی

پانزدهم  تیر ماه 1332 برای من شناسنامه گرفتند. بازیگری را هویت و شناسنامه خود می دانم، اما در این سالها هر چه کار کرده ام ، از نویسندگی، کارگردانی، بازیگری، عروسک گردانی، صدا پیشگی و ترانه سرایی برای بچه ها بوده ، خوشحالم در جایی مرا دوست خوب بچه ها خوانده اند . اما مقوله شعر و شاعری از جنس دیگری است، از جنس حال و هوای شاعرانه یک بازیگر است ، جور خاصی است . جور متفاوتی است و جور ناجور شاید. مجموعه شعر پیش رو دومین تجربه کتاب شعر من است

در انبار موجود نمی باشد

شناسه محصول: 99118 دسته: , برچسب: ,

توضیحات

در آغاز کتاب بانوی نیلوفری می خوانیم:

فهرست

 

 

 

هنر آدم بودن! (به جاى مقدمه)           ۷

برخاستن   ۸

خواب، مرز بیهودگى             ۹

هواى تازه              ۱۰

با گلوى خونین پرنده            ۱۱

مژده بهار   ۱۲

من عشق را ستوده‌ام             ۱۳

نوید         ۱۵

دختران رنج           ۱۶

آنک دریا!   ۱۸

هزار دانه مهر          ۱۹

دختر رنگ             ۲۱

مسیحاى کوچک      ۲۲

ترانه‌ى آبى             ۲۴

باید به شب بگویم    ۲۵

بانوى محترم عشق    ۲۶

شاپرک خیس بارانى              ۲۹

 

عمیق تمنا   ۳۰

رویاى کودکى         ۳۱

ساعت دیدار          ۳۲

دختر صبح             ۳۳

با من بگو اى باد     ۳۴

خنده‌ى ماه            ۳۵

شقایق شرم            ۳۶

آفتاب مهر             ۳۷

دلم که بگیرد           ۳۹

باز امشب   ۴۱

بازیگر      ۴۳

پریده رنگ حیرت   ۴۵

حکایت ماهى و دریا            ۴۷

توقف ممنوع            ۴۸

آوازهاى قدیمى        ۴۹

طرح        ۵۰

شیدایى      ۵۲

غم نان      ۵۳

با یاد تو    ۵۵

قصیده‌ى بلند تمنا     ۵۶

بانوى زیباى رنگ    ۵۸

فقط عشق!             ۶۰

به خوابت ماهى مى‌شوم         ۶۲

دلم براى کودکى‌ام تنگ شده!   ۶۴

پنجاه سالگى          ۶۶

 

زائران گل سرخ      ۶۷

مرثیه‌اى براى ستایش           ۶۹

بانوى مهتابى چشم نقره‌اى      ۷۱

عروس      ۷۳

شب خفته بر بالین من           ۷۴

طرح یک   ۷۶

کى باران بارید؟       ۷۷

طرح دوم   ۷۸

شعر من    ۷۹

به خط مجنون          ۸۱

عاشق شویم به هر چه بى‌قرارى           ۸۳

روزى ناگهان          ۸۵

در امتداد باغ و آیینه             ۸۷

براى حضورى همیشه!           ۸۹

حرفى با من همسایه              ۹۱

هاى هى هاى همسایه!          ۹۳

آى جان گداخته     ۹۵

به حرمت نان و نمک              ۹۷

یعقوب همیشه         ۹۹

بگذار بگویمت همسایه            ۱۰۱

آن حس گم شده     ۱۰۳

بال پرنده‌اى براى پریدن        ۱۰۶

حضرت دوست       ۱۰۸

مَجال آهى…           ۱۰۹

میر نوروز              ۱۱۰

 

مگر خورشید برآید              ۱۱۲

خفاش      ۱۱۴

هواى مردانه           ۱۱۵

صفحات زرد کاغذى            ۱۱۶

سوابق دوستى‌هاى ناشناس     ۱۱۸

سرزمین من            ۱۲۰

باغ ایرانى   ۱۲۲

حرفى بزن همسایه     ۱۲۴

قوطى کبریت          ۱۲۷

بانوى شاه‌پَر پروانه‌ها            ۱۲۸

باغ مُرده   ۱۳۰

سفیدى هم رنگى‌ست            ۱۳۲

تشنگان از تو نشان مى‌گیرند   ۱۳۴

لطفآ         ۱۳۵

شهادت‌نامه            ۱۳۷

به همین سادگى       ۱۴۰

بانوى نیلوفرى        ۱۴۱

چهار فصل زمستانى سکوت    ۱۴۳

آرش        ۱۵۰

پشت نامعلوم کدام بهار ناشکفته!          ۱۵۳

اتفاقات عجیب!       ۱۵۵

پائیزانه      ۱۵۷

سینه سرخ انار!       ۱۵۹

 

 

 

 

هنر آدم بودن!

به‌جاى مقدمه

 

سلام همسایه

بعد از چاپ اولین مجموعه اشعارم ــ بازیگر ــ یک روز سید بزرگوار شعر معاصر در جمعى مرا آقاى شاعر خطاب کرد. اولین بار بود که این‌طور خطاب مى‌شدم. آقاى شاعر. آن هم از زبان شاعر بزرگى چون سید على صالحى. حس خیلى خوبى داشتم، از آن جنس حس‌هایى که نمى‌توان با حس‌هاى دیگر مقایسه‌اش کرد. گفتم سید جان خدایى‌اش این را به تعارف نگفتى؟! گفت : خدایى‌ش نه. و من احساس غرور کردم. گفتم این را از شاعرى چون شما شنیدن خیلى مسئولیت مى‌آورد خیلى تعهد مى‌آورد و از این‌جور حرف‌ها. سید که از سال ۱۳۵۹ با شعر من آشنا بود و یکى از اشعارم را در مجله معتبرى چاپ کرده بود گفت: خب حالا تو مسئولیت دارى. تو تعهد دارى نسبت به جامعه‌ات، و باید مثل آدم حرف بزنى، مثل آدم حرف زدن هنر شاعرى است. هنر آدم بودن. و شاعرى هنر شریفى است و من حالا دلم مى‌خواهد مثل آدم حرف بزنم. مثل آدم حرف زدن خیلى سخت است. مثل عاشق شدن. عاشقى یعنى کسى را از خودت بیشتر دوست بدارى. و بهاى عاشقى را نمى‌توان با هیچ عیارى سنجید، حالا نوبت عاشقى من است. مى‌خواهم عاشقى کنم. حرف تازه‌اى بزنم. حرف تازه زدن رهایى از بند بودن است. از بند خود بودن، که از هر بندى گران‌سنگ‌تر است. و حالا همسایه دوّمین شعر من پیش روى توست، به همّت مرد شریفى چاپ مى‌شود که من او را دوست داناى خود مى‌دانم. آقاى رئیس‌دانا. سپاسگزار مهر و محبت اویم. او و همه کسانى که مرا یارى و همراهى کردند.

رضا فیاضى

 

 

 

 

 

برخاستن

 وقتى حس نجیب عشق

در فاصله‌ى میان دو کلام بارور شد

من، نام بزرگت را اى یار

اى همیشه باور

در دشت میان خنجر و خون فریاد زدم

و لحظه‌ى شریف برخاستن را

در برق چشمان برادر کوچکم،

دیدم

زمستان  ۱۳۵۲

                لشگرک ـ دوره سربازى

 

 

 

 

 

خواب، مرز بیهودگى

 

پلک‌ها خسته

چشم‌ها بسته

و خواب، مرز بیهودگى

در جاده‌ى طویل شب

مردى دیوانه‌وار ستاره مى‌چیند

و من

اندیشه‌هاى ذهنم را

به سوى نور پرواز مى‌دهم

زمستان  ۱۳۵۲           

                لشگرک ـ دوره‌ى سربازى   

 

 

 

 

 

هواى تازه

 

هواى خیس بارانى

هواى تو

بر دامن چین‌چین گل نشست

و من با باران خواندم

سرود سبز رویش را

هواى تو

به موج، به باد، به صخره

نشست و خروشید

و من مستانه در آغوش باد

رقصیدم

پاکوبان، هلهله گویان

اردیبهشت  ۱۳۵۶

 

 

 

 

 

با گلوى خونین پرنده

 پرنده را پروازى نیست

پرنده را آوازى نیست

بر گلوگاه خونین نشسته است

زمان

باز کن پنجره را محبوب من

من

با گلوى خونین پرنده

مى‌خوانم

آبان  ۱۳۶۰

 

 

 

 

 

اطلاعات بیشتر

وزن 190 g
ابعاد 22 × 14 cm
پدیدآورندگان

نوع جلد

نوبت چاپ

شابک

978-964-9367-5-9

قطع

تعداد صفحه

160

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

وزن

190

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “بانوی نیلوفری”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *