(021) 66480377-66975711

خاطرات بولیوی

45,500تومان

ارنستو چه‌گوارا

مترجم: جمشید نوایی

چه، در دورۀ فعالیت چریکی اش عادت داشت روزنگارهایش را به دقت در یک دفتر یادداشت خصوصی ثبت کند، راهپیماییهای دراز، از روی زمینهای ناهموار و دشوار گذر، در وسط جنگلهای مرطوب، هر وقت نیروی رزمی، که همیشه زیر بار سنگین کوله پشتیها و مهمات سلاحهای خود خم شده بودند، یا وقتی اردو میزدند، چه را میدیدی که دفتر یادداشت کوچکی در می آورد و با دستخط نسبتاً ناخوانای یک پزشک تندتند یادداشتهایش را به دقت مینوشت.

در پی انقلاب کوبا، ارنستو چه گوارا به دنبال رویکرد عملگرایانه ی وقت، در سفری مخفیانه در سال 1966 به امید برانگیختن حس انقلابی در سرزمین های آمریکایی جنوبی به بولیوی عزیمت کرد.

در انبار موجود نمی باشد

توضیحات

گزیده ای از متن کتاب

کتاب خاطرات بولیوی نوشتۀ ارنستو چه‌گوارا ترجمۀ جمشید نوایی

پیشگفتار

چگونه سروکار چه گوارا آرژانتینی با استعداد طبقه بالای میانی که تحت پیگرد سیا و تکاوران ایالات متحد و ارتش ملی بولیوی بود، به جنگل ها کشید؟ و چه شد رشته عمر او بر کف شیلی کلبه ای در دهکده دور افتادۂ لا ایگوئرا پاره شد؟

واپسین کارزار چه با دیگر دوره های زندگی او شباهت خیلی زیادی داشت. او جان در راه اعتقادهایی گذاشت که زندگی اش را وقف آن کرده بود، بنابراین جای دادن روزنگارهای بولیوی در متن کار، چراغ راه بازگشت به همان سر آغاز است تا ببینیم او چگونه گذرش بدان جا افتاد.

چه به سال ۱۹۲۸ با نام ارنستو گوارا دلا سرنا ” در شهر بندری روساریو، سانته فه، به دنیا آمد. نسبش از طرف پدری اسپانیایی و ایرلندی بود – هر دو نیاکان پدری او در کالیفرنیا زاده شده بودند – و تبارش از طرف مادر خالص اسپانیایی بود. پدر و مادر که در عدالت خواهی پرشور بودند و از فاشیسم بیزار، از تربیت مذهبی خود چشم پوشیده بودند و به شعر و شاعری سخت علاقه داشتند. به پول و ثروت با بدگمانی می نگریستند و مخالف بیشتر روش های کسب آن بودند. هر دو به شیوه خود عصیانگر بودند. بسا از طرز برخوردهایی که ارنستو در سراسر عمر از خود نشان داد . خاصه بلند همتی و خود کوچک انگاری و حاضر جوابی کنایه آمیز – همه را از آنها فرا گرفته بود.

از اوان بچگی دچار تنگی نفس (آسم) بود – دردی که هیچ گاه رهایش نکرد و این درد را بسیاری تأثیری سازنده می شمرند. (می گویند که اولین کلمه ای که یاد گرفت «تزریق» بود. در نتیجه، با موانع دیگر همیشه از دیر مبارزه طلبی در می آمد. سال ها بعد، مادرش در گفت و شنودی با ادواردو گالیانو ، نویسنده اروگوئه ای، گفت: «پسرم تمام عمر سعی کرد به خودش ثابت کند که می تواند هر کاری را که از او بر نمی آید انجام دهد.»

تجربه سازنده دیگر جنگ داخلی اسپانیا بود. در حالی که آتش کشمکش در اروپا فروزان بود، پدر و مادر ارنستو اعضای بنیانگذار کمیته یاری رسانی به پناهندگان جمهوریخواهی شدند که به آرژانتین وارد می شدند. نخست همسران و فرزندان رزمندگان آمدند، و بعد هم، وقتی جمهوری سقوط کرد، تمام افرادی که توانستند از چنگ رژیم فرانکو، دیکتاتور اسپانیا، بگریزند. ارنستو وضع اسفناک سپاه جمهوریخواه را پی می گرفت و بعدها مسیر نبردهای جنگ جهانگیر دوم در نقشه ای بر دیوار اتاق خوابش سنجاق خورد.

اندکی بعد به ضرورت مبارزه مسلحانه اعتقاد پیدا کرد. وقتی دوستش آلبرتو گرانادو ، به دلیل عضویت در جنبش جوانان کمونیست به زندان افتاد، از او خواسته شد که به نشانه پشتیبانی، دانش آموزان دبیرستان را بسیج کند. گوارا جواب داد که در تظاهراتی شرکت نمی کند که پلیس مسلح تعقیبش کند: «وقتی حاضرم بروم که هفت تیری به من داده شود.» |

رفته رفته جوان بی قراری شد، علت در آگاهی او بود از اینکه مرگ همیشه ممکن است خیلی نزدیک باشد. هرگز به نفس تنگی اش میدان نمی داد که مانع تمرین های ورزشی اش با دوستان و پسر عموهایش بشود، اما وقتی دامنگیرش می شد استراحت اجباری را برای مطالعه مشتاقانه غنیمت می شمرد. پدرش کتابخانه ای گلچین در اختیار داشت و مادرش به او زبان فرانسه آموخته بود و وقتی نمی توانست در کلاس ها حاضر شود، درس های مدرسه را به او می آموزاند، این بود که در پایان سال های نوجوانی آثاری از مارکس، فروید، نرودا، بودلر، گوته، جک لندن و رابرت الوییز استیونسن خوانده بود. نسخه خلاصه شده پدرش از Das Kapital سرمایه) با حاشیه نویسی به دستخط ریز ارنستو به دست آمده.

در بزرگسالی، اغلب خطر خفگی ناشی از نفس تنگی تهدیدش می کرد و همین بر نگرۀ کلی او از زندگی و مرگ اثر گذاشت. او هم مانند راینر ماریا ریلکه، شاعر آلمانی، یاد گرفت به مرگ به منزله روی تاریک زندگی بیندیشد. سال ها بعد، در پایان عملیات جنگی در کوبا، فیدل کاسترو درباره دو تن از بهترین یارانش گفت که اگر کامیلو سین فوئه گوس قویدل بود، چه به طور کلی نترس بود و بدون اعتنا به احتمال مرگ، خود را به کام خطر می انداخت.

 

موسسه انتشارات نگاه

کتاب خاطرات بولیوی نوشتۀ ارنستو چه‌گوارا ترجمۀ جمشید نوایی

کتاب خاطرات بولیوی نوشتۀ ارنستو چه‌گوارا ترجمۀ جمشید نوایی

کتاب خاطرات بولیوی نوشتۀ ارنستو چه‌گوارا ترجمۀ جمشید نوایی

موسسه انتشارات نگاه

 

 

اطلاعات بیشتر

وزن 350 g
ابعاد 21 × 14 cm
وزن

350

پدیدآورندگان

,

نوع جلد

SKU

95097

شابک

978-964-351-317-7

نوبت چاپ

قطع

تعداد صفحه

352

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

جنس کاغذ

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “خاطرات بولیوی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *