این شفا برسد به دست مجرح‌ترین رویاها

7,500 تومان


سید علی صالحی

سید علی صالحی، یکی از شاعران معاصر ایران است  افق معرفتی و دلالتی خاص خود را دارد.  اشعار وی سرشار از عاطفه­ ی شاعر در ارتباط با انسان، عشق، زن، امید، ناامیدی، اندوه، شادی، پیری، وارستگی، شعر و شاعری، سوگند و مرگ  است. در اغلب موارد حالت، نگاه و احساس صالحی به این مقوله ها، از نوع خاصی است که با نگاه و برخورد عاطفی دیگر شاعران فرق دارد او که به نوعی از جریان سازان اصلی شعر گفتار است این گونه می گوید:

 تو هم بگو اين شفا برسد به دستِ مجروح‌ترين رؤياها! چقدر خوب است عشق اگر آدمى به سامان‌اش بياورد بسيار. مردم به دستْخطِ خواناىِ اين عشق، شعر مى‌گويند، يعنى شفيعِ رهايى. من در بارشِ اين خواب‌ها، بى‌خبر نيستم؛ وحىِ واژه همان وثيقه آزادىِ آدمى است.

زبانِ گفتار، وطن ماست، مادر ماست، ما در اقيانوس زبان گفتار زاده مى‌شويم، در واقع اين زبانِ شريف مولود طبيعى‌ترين بستر زيستىِ انسانِ اينجايى است، اما زبان نوشتار همان صنعت كردن با ذهن خلايق است، نوعى كوشش ملانقطى در نوع چينشِ كلماتِ مهندسى شده است.

توضیحات

گزیده ای از کتاب این شفا برسد به دست مجروح ترین رویاها

به من نگاه کن
من دریاها
پس پلک‌های خود دارم .
چراغ را بالاتر بگیر
او که بر دار مرده است
دیر به دماوند رسیده بود.

در آغاز کتاب این شفا برسد به دست مجروح ترین رویاها می خوانیم:

فهرست

 

 

 

 

اين شفا        9

برسد به دستِ مجروح‌ترين رؤياها       9

چاىِ اولِ صبح               11

وَ حاشا …!   13

سيمرغِ قفس‌هاى آهسته    14

راه‌ها مانده تا خيلى غروب               16

قبلا كجا شنيده‌ام؟!           17

راز              20

آبا …           21

مشورت        22

براى من هم همينطور       24

از تكلمِ جبرئيلِ عزيز        26

پا رَسِ درنده                 28

جنوبِ شرق، يك شهر دور                30

بُريده‌گى‌ها    31

بله كه البته     33

دختر …!       34

دروغِ محض                  35

خودم را مثال آورده‌ام       36

%                37

خط و خبر    38

خُب …        39

آنجا كه تويى، حتمآ هوا روشن است هنوز            40

نخواسته‌ام به هزار و يكى هرگز           41

من و تكرارِ خوش‌آيند بعضى چيزها    43

فرار بزرگ     45

بعد از فريدون                48

قبول …!       49

هومِ مقدس    50

آدمى از عَبث                 51

مراسم تماشاىِ سپيده دم   52

در دادگاه      54

انتهاى راه      55

اسامىِ عزيزانِ ما             57

زنهار … گورها را نگاه كن!               58

بعد از هول    60

بينِ راه         62

چه جالب!    63

بى نياز … تا آخرِ دنيا      65

از مويه‌هاى مريم …        66

راستياش       68

مَردِ حسابى، بخواب!        70

ازدحامِ عصرِ تجريش، من هم يك نفر هستم.         72

شبيهِ كسى مابينِ سال‌هاى تير و مرداد   74

فكرش را  نمى‌كردم          75

ادامه شعر پيشين              76

واويلا نيست واقعآ؟!        77

راز است       78

از كلماتِ قصارِ يك شاعرِ ولگرد         80

در اين باره    81

كافى است، دست نگه داريد               82

عشرتِ آفتاب را پاىِ پروانه نوشته‌اند   84

لوليا            85

رفتگرِ حوالى باغِ فردوس                  87

ماضىِ مُنْقَطع                 89

جاده ابريشم و نبات و كبوتر              91

همين جاها    93

فصل فرعون   95

واقف           96

فرا … به نى   98

تأويلِ احاديثِ ابوالعلا      100

به طاىِ نظاره                 102

ثَنات  مى‌بگفتمى …        103

لَتى لال شو اى شبِ ديوانا!                105

بعد از نى‌زارها               107

كاسهْگردانِ كلماتِ كهنه     109

درد اتَر از اين درداتر كه درد …!          111

وضوح         112

عَلْ عَلا         114

فا                116

دلايلا           118

چه برفى … چه برفى!      120

تيغ، برهنه وَريد است در واژه‌ها          122

خطِ خو …    124

فقط خودت بخوان!          125

بِه كه نهانْتر از اين همه چشم              127

خيلى از مردم                 128

در جمع، با صداى بلند.    130

از حلقومِ ليل القيامِ ابو مُصْعَب!           131

همراهِ مادرانِ كوبانى        133

بى دادا …!     134

شَنگال          135

مكث، تعلل، ترديد           137

دختر …!       139

درد              140

بازسرايىِ خطبه پيامبرِ پروانه‌ها           141

    اين شفا

 

برسد به دستِ مجروحترين رؤياها

 

 

 

 

چقدر عشق خوب است اگر به تعريفِ پَردهْنشينِ آن نرسيم كه در اين باديه نرسيدن، راهِ مطلق است، چاره مطلق است، و شفاىِ شفيع است در عبادتِ آدمى: وسيع، بزرگ، بخشنده و براى همه؛ هر كسى كه هنوز … حتى يك لحظه فرصت دارد تا به دركِ دريا بارِ آزادى برسد.

عشقِ عظيم به همه هستى، به حضور، و به اولادِ حضرتِ آدمى، كه انسانِ مطلق است. اين راز، دستْخطى دارد كه رؤيت آن … عين شفاست. تو هم بگو اين شفا برسد به دستِ مجروح‌ترين رؤياها! چقدر خوب است عشق اگر آدمى به سامان‌اش بياورد بسيار. مردم به دستْخطِ خواناىِ اين عشق، شعر مى‌گويند، يعنى شفيعِ رهايى. من در بارشِ اين خواب‌ها، بى‌خبر نيستم؛ وحىِ واژه همان وثيقه آزادىِ آدمى است. خوب است، خوبِ خوب است؛ من هم مثل شما پُشتِ پلكِ كلمات كمين كرده‌ام تا زندگى در شفا و شادمانى ذخيره شود. شعر براى  شُستنِ شب از ظلمت آمده است، مسئول است. شعر براى ديدنِ رؤيا آمده است، مسئول است. خوبىِ عشق همين است. و ما همه در پَرتوِ همين حضور، دردها را پُشتِ سر خواهيم گذاشت، نوبت به شوق خواهد رسيد، نوبت به شَعف خواهد رسيد، نوبت به شعر خواهد رسيد. ما پرده را كنار خواهيم كشيد، ما به شفاى نور مى‌رسيم. مطمئن باشيد، من راست مى‌گويم. دقت كنيد! ما آرام آرام دعاىِ دانايى را درك خواهيم كرد. سرشار شدن از شعر، رسيدن به شفاست. تو هم بگو اين شفا برسد به دستِ مجروح‌ترين رؤياها! اين يقينِ مطلقِ پاكانِ پردهْ گذارست. اين يقينِ مطلقِ پارسايان است، لذتْ نهادِ مبارك است؛ كه درد به شفا مى‌رسد، و ما منشورِ كلماتِ ملكوت را بر چشم مى‌كشيم و در پسِ پيشانى پنهان مى‌كنيم تا زمانى كه آزادى آوازمان دهد به اسم. سرانجام آرامشِ عهد شده آدمى فراخواهد رسيد؛ اين سوگند من به رؤياىِ رهايى است. پس تو هم بگو … عشق خوب است. و عشق خيلى خوب است، خاصه به حكمتِ شعر، خاصه به خصلتِ شفا. من اين عشق را ديده‌ام بارها … چگونه دستم را گرفته است. اين راز است، راز بزرگِ شعر! واژه‌ها را ورق بزن، شفا، شفا، شفا … نزديك است. تو هم بگو اين شفا برسد به دستِ مجروح‌ترين روياها.

          اولِ خرداد  1393

                تهران         

جزئیات کتاب

book-authors

سید علی صالحی

book-cover

شومیز

books-sku

94091

edition

یکم

isbn

978-600-376-027-1

pub-year

1394

layout

رقعی

topic

شعر معاصر فارسی

volumes

یک

weight

250

pages

142

دیدگاه‌ها

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “این شفا برسد به دست مجرح‌ترین رویاها”